ช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ รู้สึกว่าตัวเองกับการเขียนบล็อกแนวนี้นั้น เหมือนมันจะถึงจุดอิ่มตัวและอยากจะลอง
เปลี่ยนไปทำอย่างอื่น แนวอื่นๆบ้าง ใช่ว่าผมจะไม่มีเรื่องที่จะให้เขียน และผมก็ยังชอบเรื่องแบบนี้อยู่ แต่เกิด
อารมณ์อยากลองเปลี่ยนแนวไปเขียนอย่างอื่นบ้าง ตอนแรกที่เริ่มทำบล็อกนั้นทำเพราะชอบ แต่พอเขียนไป
นานๆมันเหมือนเป็นหน้าที่และมีธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้องบ้างเล็กน้อย
ก็เลยปรึกษาและบอกปัญหาที่เจออยู่ตอนนี้กับนายเดย์ แห่งไอเดย์บล็อก ก็ได้รับคำแนะนำ เรื่องแบบนี้ก็เคย
เกิดขึ้นกับนายเดย์มาแล้ว อันนี้ผมก็รู้ๆกันอยู่ หายไปนานมาก แต่ช่วงนี้เค้ากลับมาแล้ว ทางออกที่ดีที่สุดตอน
นี้ คือ ผมลองเปลี่ยนแนวการเขียนออกไปในทางเพื่อชีวิต เพิ่มความเป็นตัวตนของผมเองลงไปให้มากขึ้นแต่
ก็ไม่ลืมเรื่องเดิมๆที่เขียนอยู่ เพราะผมยังชอบและติดตามสิ่งเหล่านี้อยู่ ครั้นผมจะไปเปิดบล็อกใหม่อีกแห่งมัน
ก็ยังไงๆอยู่
ถ้าเกิดมี 2 บล็อกก็มีปัญหาในเรื่องของเวลาเข้ามาอีก ก็เลยเอาบล็อกนี้แหละแต่ขอปรับแนวการเขียนจาก
เชิงวิชาการ เปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่นบ้าง หวังว่าท่านผู้อ่าน มิตรรักแฟนเพลง ทั้งหลายคงจะไม่ว่าผม รู้สึก
ยิ่งเขียนบล็อกทุกวันนี้ “มันเขียนเหมือนเพื่ออยู่” แต่ที่ผมต้องการคือ “อยู่เพื่อเขียน” แต่เรื่องแบบนี้มันก็
คิดได้หลายแง่มุม แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน ยังไงผมรบกวนขอคำแนะนำด้วยนะครับ
เขียนเรื่องที่เป็นเรา เราเป็นที่เรื่องที่เขียน อยู่บ้านแล้วสบายใจ เชิญเพื่อนๆ มาเยี่ยมบ้านเราที่มีแต่มิตรภาพ อยู่นานๆ อยู่เรื่อยๆ กับอยู่อย่างหวังอะไรอยู่เพียงอย่างสองอย่าง เลือกอย่างไหน ได้ความสุข ได้ประโยชน์อย่างอื่นด้วย ส่วนผสมที่ลงตัวของบล็อกที่เดินด้วยตัวคนๆ เดียว
@ PatSonic|Com: ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ สุดยอดเลยลุง
เขียนตามใจอยากเลยครับ ยังไงก็ได้ แต่เขียนแล้วสบายใจเป็นพอ
อยากทำอะไรทำครับ อย่าไปคิดมาก อย่าเอาเงินมาเป็นหลัก ไม่งั้นชีวิตไม่มีความสุข
สำหรับผม บล็อกเป็นพื้นที่สำหรับแสดงความเห็น ไม่ใช่ไว้หาเงินครับ
แต่บางทีไว้ยิงลิงค์บ้าง ก็โอเค..
@ iNhumBa: ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
@ Bugnoms: มาอีกแนว ขอบคุณครับ
เขียนไปเหอะครับพี่ ผมก็เปลี่ยนแนวบ่อยๆ เหมือนกัน
ผมก็เห็นหลายคนครับ อย่างบล็อกของพี่อาท duocore
เขียนบล็อกอยู่ที่ http://bact.blogspot.com/ แรก ๆ พี่แกก็เขียนเกี่ยวกับคอม หลัง ๆ ไม่ค่อยเกี่ยวเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังติดตามอ่านอยู่ครับ
[ ความคิดผมนะ บล็อกเกอร์เปรียบเหมือนกุ๊ก ไปจับอาหารแนวไหน ในเรื่องของฝีมือการทำอาหารอ ก็ยังเป็นฝีมือกุ๊กคนเิดิมอยู่ละครับ มีความสุขที่ได้ทำตรงนี้ก็ดีใจแล้วครับ เรื่องอื่นๆ ตามมาทีหลังครับ ]
“บล็อกเกอร์เสนอตน ใช่เสนอภาพ” – by iDay
ผมก็เชื่ออย่างนั้นครับ
ขอบคุณทุกท่านสำหรับแง่คิดดีๆ ผมจะดำเนินการต่อไป
ทำไปอย่างที่ใจอยากทำนะคะ
บางครั้งเราอาจจะต้องใช้สมองในการคิด แต่บางครั้งใช้จิตใจเป็นตัวนำทางบ้างก็ได้นะคะ
เพราะชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว สิ่งที่เราทำถ้าไม่ฝืนมันก็มีความสุข และนี่คือกฏธรรมชาติ Natural Law ไม่ใช่เอากฏ ฝรั่งมาบงการชีวิตเรา ยึดถือแนวพระราชดำรัส ของเหนือหัวพระเจ้าแผ่นดินของเรา อยู่อย่างพอเพียง การเขียนบทความตามธรรมชาติ แสดงความเป็นตัวตนชัดเจน ดีกว่าไปลอกบทความเพื่ออะไร ทำทำไม Google ก็ไม่สนับสนุนอยู่แล้วเรื่องการลอก แต่กฎมีไว้แหก สิ่งที่ลงตัวที่สุดในความคิดของเราคือ ธรรมชาติของเราในการเขียนบทความ
สนับสนุนการอยู่เพื่อเขียน แล้ววันหนึ่ง วันนั้นการเขียนเพื่ออยู่ก็ไม่สำคัญเท่ากับความสุขที่เรามีต่อการเผยแพร่บทความให้ผู้อื่น
การเริ่มคิดว่าสิ่งเดิมนั้นไม่เร้าใจ และต้องการหาแรงบัลดาลใจใหม่ๆ เป็นเรื่องดีอย่างยิ่งครับ เพราะเรามีอิสระที่จะคิดและค้นหาสิ่งใหม่ๆให้กับตัวเองอยู่แล้ว และแปลว่า 108BLOG กำลังจะพัฒนาขึ้นนั้นเอง!! ทำให้ผมยิ่งอยากติดตามมากขึ้นไปอีก จึงขอเป็นกำลังใจให้ครับ สู้ๆเย้ๆ ^^
Pingback: บั้งไฟพญานาค ตอนที่ 2 | iDayBlog.com