ปีใหม่ที่จะถึงนี้ ผมคงไม่ได้กลับบ้านเพราะเวลาอันน้อยนิดและสั้นเกินไป จริงๆแล้วผมเพิ่งกลับตรังครั้งล่าสุดก็เมื่อ
ปิดเทอมใหญ่ที่ผ่านมานี่เอง โทรกลับไปที่บ้าน แม่ถามว่าจะกลับบ้านไหม? ผมเองก็อยากจะกลับบ้านไปอยู่พร้อม
หน้ากับครอบครัวเหมือนกัน แต่ตอนนี้ทางบ้านค่อนข้างลำบาก เนื่องจากยางพาราราคาตํ่าลงมากผมเลยเก็บไว้กลับ
ตอนปิดเทอมหลายๆวันจะได้เที่ยวคุ้มหน่อย ตอนนี้กำลังหนักใจว่าเมื่อไหร่ผมจะเรียนจบซะที อายุผมก็เริ่มเพิ่มขึ้น
ทุกวัน ก็สงสารพ่อกับแม่ที่ต้องทำงานหนักอยู่ ยังมีน้องชายอีกคนที่เรียนสูงขึ้นเรื่อยๆ ในฐานะผมพี่ชายคนโตของ
บ้าน ก็อยากจะกลับไปรับผิดชอบงานเหล่านั้นเหมือนกัน ก็สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะเรียนให้จบเร็วๆ อยู่ทางนี้ก็
เขียนบล็อกหาเงินไปพรางๆถึงแม้มันจะได้ไม่มากแต่ก็พอได้กินได้ใช้ ฮ่าๆ นึกแล้วก็อิจฉาคนใกล้ตัวที่ได้กลับบ้าน
ไม่กลับก็ไม่เป็นไรรอของฝากละกัน!!
[Read more]