ต้องบอกว่ากระแสของ Social Network แรงดีไม่มีตกและมีทีท่าว่าจะแรงไม่หยุด จริงๆผมไม่เสพติดอะไร
มากมาย มีบางอย่างที่ชอบและไม่ชอบ เลือกตามที่ใจผมต้องการมากกว่า และที่เล่นง่ายที่สุดสำหรับผมและ
สามารถเล่นได้ทุกทีี่ทุกเวลา ในยามที่เราว่าง ในยามที่เราเครียดหรือเบื่อ ก็คงจะเป็น Twitter นั้นเอง ผม
ไม่ได้ถึงกับติดมากมายเท่าไหร่ แต่ว่างเมื่อไหร่ก็จะ Tweet ไม่หยุด!! หากเพื่อนๆต้องการตามติดชีวิตบล็อก
เกอร์หน้ามน คนตรังคนนี้ สามารถ Follow @kajeaw ได้วันนี้ ฟรีไม่ต้องเสียเงินเสียทอง และเตรียมตัวของ
เพื่อนๆพบกับเรื่องราว ไร้สาระผสมกับสาระ บ่น เพ้อ อีกนิดหน่อยตามช่วงเวลา ขอแว๊บ….ละครับ
ปล.สามารถติดตามเรื่องราวอัพเดทของบล็อกได้ที่ @108blog นะจ๊ะ

นึกว่าจะไม่ได้กลับมาซะแล้ว เนื่อง 108blog.net โดเมนของบล็อกนั้นได้หลุดหายไปเกินกว่า 24 ชั่วโมงเพราะว่า
ความสะเพร่าของผมเองที่ลืมต่ออายุโดเมน หลังจากติดต่อขอต่อโดเมนแล้วก็เกิดปัญหาตามมาอีกเนื่องจากโดเมน
เนื่องจากโดเมนไปจดกับอีกที่นึง แต่ก็ติดต่อผ่านลุล่วงไปด้วยดี วันนี้ก็ได้กลับมานั่งเขียนบล็อกบอกเล่าเพื่อนๆได้
อีกครั้ง คราวนี้ผมต่ออายุโดเมนไป 2 ปีเลยครับ เผื่อในอนาคตอาจจะหลงลืมจะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลังและ
ขอบคุณหลายๆท่านที่ถามถึงบล็อกแห่งนี้ว่าเป็นอะไร ทำไมเข้าไม่ได้ วันนี้คงได้คำตอบแล้วนะครับ

สวัสดี..บล๊อกเกอร์และท่านผู้อ่านทุกท่าน ห่างหายกันไปนานเลยทีเดียวกับ 108blog เนื่องด้วยเหตุผลหลายอย่าง
บางท่านก็อาจจะทราบเรื่องราวจากผมแล้ว บางท่านก็ยังไม่ทราบ สาเหตุที่ทำให้ผมหยุดเขียนบล๊อกไปพักนึงก็เนื่อง
จากทาง Web Hosting ที่ผมเช่าอยู่นั้นทำการเปลี่ยน Harddisk แล้วย้ายข้อมูลไปมา… เล่นเอาฐานข้อมูลของ
บล๊อกผมเพี้ยนไปหมด อาการก็คือตัวอักษรจะเป็น ????? ทั้งบล๊อก เหอะๆ เนื่องจากการเข้ารหัสตัวอักษรของฐาน
ข้อมูลผิดพลาดแก้ไปแก้มาจนมัน พัง!! สิ่งเรียกที่แว๊บมาในหัวผมคือ ซวยละ ต้องทำบล๊อกใหม่หรือนี่? กำลังใจมัน
หมดมันหายไปหมดเลยคับ บทความที่ผมตั้งใจเขียนหายหมด(แล้วทำไมไม่ backup ไว้ละ)ก็ผมนึกว่ามันจะไม่มีเหตุ
การณ์แบบนี้เกิดขึ้นเลยไว้วางใจ สุดท้ายมันก็พังไม่เป็นท่า ทั้งๆที่เหตุการณ์แบบนี้ผมเคยเจอมาแล้วแต่มันก็ไม่จำ ฮ่าๆ
เป็นบทเรียนสำคัญ “ควรสำรองข้อมูลไว้บ้าง” เผื่อสิ่งที่เราไม่คาดคิดมันจะเกิดขึ้นกับเว็บหรือบล๊อกของคุณๆท่านๆ ฮ่าๆ

สำหรับช่วงเวลาที่ผมหายไป ก็ไปทำเว็บอยู่อีกเว็บนึงคับ ซึ้งเป็นเว็บของผมนี่แหละแต่ให้คนอื่นดูแลมานานเลยกลับไป
อัดโน้นนี้ใส่มันนิดๆหน่อยๆ และหลังจากนั้นเวลาส่วนใหญ่ก็เล่นเกมส์แล้วก็แชทตามปะสาหนุ่มสาวๆ พอหายเหนื่อย
มีกำใจลังแล้ว ก็กลับมาทำบล๊อกต่ออย่างที่ท่านนี่แหละคับ มันผ่านช่วงเวลาที่แสนจะเศร้ามาได้แว้วว….
ปล.ขอบคุณ คุณเดย์(iDayblog)ที่ช่วยเหลือผมและคุณ nize(se7enize) ที่ช่วยซ่อมฐานข้อมูลให้(ถึงไม่สำเร็จ)
ขอบใจเอ็งนะ น้องเมษ(Mekz) ที่ให้กำลังใจพี่เสมอ ขอบคุณเหล่าบล๊อกเกอร์ทุกท่านที่ให้กำลังใจผม ซึ้งๆ ^ ^